Czech
instruktor
noun (masculinum)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | instruktor | instruktoři |
| genetive | instruktora | instruktorů |
| dative | instruktorovi; instruktoru | instruktorům |
| accusative | instruktora | instruktory |
| vocative | instruktore | instruktoři |
| locative | instruktorovi; instruktoru | instruktorech |
| instrumental | instruktorem | instruktory |
Meaning 1
pracovník, který organizuje a řídí výcvik v rámci školení, kurzu ap.
Example sentences:
Sympatický Švýcar se mimochodem přes zimu živí jako lyžařský instruktor a přes léto jako zedník.
Pro začínající či méně zkušené lezce, ale také pro nadšence, kteří chtějí lezení pouze vyzkoušet, máme připraveny zkušené instruktory horolezectví.
No public translations in this meaning available.