Czech
mluvnice
noun (femininum)
Grammar details: ženský rod
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mluvnice | mluvnice |
| genetive | mluvnice | mluvnic |
| dative | mluvnici | mluvnicím |
| accusative | mluvnici | mluvnice |
| vocative | mluvnice | mluvnice |
| locative | mluvnici | mluvnicích |
| instrumental | mluvnicí | mluvnicemi |
Meaning 1
soubor zákonitostí, pravidel týkajících se soustavy slovních tvarů a ustálených způsobů tvoření vět; (v širším smyslu) stavba jazyka vůbec
Synonyms:
gramatika (meaning 2)