Czech
Lucemburčan
noun (vlastní, masculinum)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Lucemburčan | Lucemburčané, Lucemburčani |
| genetive | Lucemburčana | Lucemburčanů |
| dative | Lucemburčanu, Lucemburčanovi | Lucemburčanům |
| accusative | Lucemburčana | Lucemburčany |
| vocative | Lucemburčane | Lucemburčané, Lucemburčani |
| locative | Lucemburčanu, Lucemburčanovi | Lucemburčanech |
| instrumental | Lucemburčanem | Lucemburčany |
Meaning 1
geography
obyvatel Lucemburska (Lucembursko)
Example sentences:
V roce 1983 byl jeden ze starých německých jazyků, kterým hovoří Lucemburčané, povýšen na úřední jazyk.