Tschechisch
prahnout
Verb (imperfektiv)
Gram. Anmerkung: vid nedokonavý
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | prahnu | prahneme |
| 2. Person | prahneš | prahnete |
| 3. Person | prahne | prahnou |
| Imperativ | prahni | prahněte |
| Partizip aktiv | prahl | |
| Transgressiv masculinum | prahna | prahnouce |
| Transgressiv femininum und neutrum | prahnouc | |
| Verbalsubstantiv | prahnutí | |
Bedeutung 1
mít pocit sucha (v hrdle, v ústech), žíznit 1