Tschechisch
ctít
Verb (imperfektiv)
Gram. Anmerkung: vid nedokonavý
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ctím | ctíme |
| 2. Person | ctíš | ctíte |
| 3. Person | ctí | ctí |
| Imperativ | cti | ctěte |
| Partizip aktiv | ctil | |
| Partizip passiv | ctěn | |
| Transgressiv masculinum | ctě | ctíce |
| Transgressiv femininum und neutrum | ctíc | |
| Verbalsubstantiv | ctění | |
Bedeutung 2
(o vlastnosti ap.) být ke cti