Tschechisch
kroutit
Verb (imperfektiv)
Gram. Anmerkung: vid nedokonavý
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | kroutím | kroutíme |
| 2. Person | kroutíš | kroutíte |
| 3. Person | kroutí | kroutí |
| Imperativ | kruť | kruťte |
| Partizip aktiv | kroutil | |
| Partizip passiv | kroucen | |
| Transgressiv masculinum | kroutě | kroutíce |
| Transgressiv femininum und neutrum | kroutíc | |
| Verbalsubstantiv | kroucení | |
Bedeutung 2
točením vytvářet n. upravovat
Bedeutung 3
měnit 1, překrucovat
Synonyme:
překrucovat
měnit 1