Tschechisch
ohraničit
Verb (perfektiv)
Gram. Anmerkung: vid dokonavý
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | ohraničím | ohraničíme |
| 2. Person | ohraničíš | ohraničíte |
| 3. Person | ohraničí | ohraničí |
| Imperativ | ohranič | ohraničte |
| Partizip aktiv | ohraničil | |
| Partizip passiv | ohraničen | |
| Transgressiv masculinum | ohraničiv | ohraničivše |
| Transgressiv femininum und neutrum | ohraničivši | |
| Verbalsubstantiv | ohraničení | |
Bedeutung 1
oddělit (hranicemi), omezit 1, vymezit 1
Synonyme:
vymezit 1
omezit 1
omezit (Einzelheite 1)