Checo
skončit se
verbo (perfectivo)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| 1.ª persona | skončím se | skončíme se |
| 2.ª persona | skončíš se | skončíte se |
| 3.ª persona | skončí se | skončí se |
| imperativo | skonči se | skončete se |
| participio activo | skončil se | |
| participio pasivo | skončen | |
| participio presente masculino | skončiv se | skončivše se |
| participio presente femenino y neutro | skončivši se | |
| sustantivo verbal | skončení (se) | |
anticuado