Tschechisch
zmocnit
Verb (perfektiv)
Gram. Anmerkung: vid dokonavý
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | zmocním | zmocníme |
| 2. Person | zmocníš | zmocníte |
| 3. Person | zmocní | zmocní |
| Imperativ | zmocni | zmocněte |
| Partizip aktiv | zmocnil | |
| Partizip passiv | zmocněn | |
| Transgressiv masculinum | zmocniv | zmocnivše |
| Transgressiv femininum und neutrum | zmocnivši | |
| Verbalsubstantiv | zmocnění | |