Tschechisch
balamutit
Verb (imperfektiv)
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| 1. Person | balamutím | balamutíme |
| 2. Person | balamutíš | balamutíte |
| 3. Person | balamutí | balamutí |
| Imperativ | balamuť | balamuťte |
| Partizip aktiv | balamutil | |
| Partizip passiv | balamucen | |
| Transgressiv masculinum | balamutě | balamutíce |
| Transgressiv femininum und neutrum | balamutíc | |
| Verbalsubstantiv | balamucení | |
Ausdruck, Äußerung